حسودتر و غیرعادلانه‌تر از ادبیات نمی‌شناسم. سراغت نمی‌آد و صبر می‌کنه تا التماسش کنی و باز پسِت می‌زنه و نمی‌آد

 

اونوقت صبر می‌کنه تا غمگین شی، ضعیف شی و تنها باشی،

میاد سراغت و خودش رو به تمامی در اختیارت می‌ذاره.

 

این فاحشه حسود